میکروبیولوژی

آزمایش حساسیت به باسیتراسین و SXT

۱-  هدف:   
تشخیص استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه A از سایر استرپتوکوک ها
 
۲-  اساس آزمایش:
استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه A  به دیسک باسیتراسین ۰٫۰۴Uحساس ولی به تریمتوپریم ـ سولفامتوکسازول ( SXT )  ۱٫۲۵Ug  مقاوم است. استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروه B  به هر ۲ آنتی بیوتیک مقاوم است.
 
۳-  ویژگی های تست:
بیش از ۱۰%  سویه های گروه C  و  G  به باسیتراسین حساسند بنابراین این تست جهت گروه A  چندان اختصاصی نیست. به همین دلیل، این تست اغلب همراه با تست حساسیت به SXT انجام می شود که گروه هایC  و G  عموماً به آن ( SXT ) حساس بوده و گروه های A  و B  مقاومند.
 
۴- نمونه اولیه:
کشت ۲۴ – ۱۸ ساعته از باکتری مورد نظر
 
۵-  لوازم و ابزار مورد نیاز:
-بلاد آگار با خون گوسفند
-دیسک باسیتراسین ( U  ۰٫۰۴ )
-دیسکSXT
-پنس استریل
-سواب استریل
 
۶-  روش انجام کار:
کلنی ایزوله استرپتوکوک بتاهمولیتیک را در وسط یک پلیت بلادآگار قرار داده و سپس با یک سواب یا لوپ استریل آن را بطور یکنواخت روی پلیت کشت می دهیم. یک دیسک باسیتراسین و یک دیسک SXT را روی ناحیه کشت داده شده، قرار می دهیم. باید توجه نمود که دیسک ها از همدیگر فاصله داشته باشند. پلیت را دراتوو۳۵ ۰C  قرار می دهیم.
حساس =  عدم رشد در اطراف دیسک ها
مقاوم    =  رشد تا لبه دیسک ها
 
 
 
۷-  برنامه  QC:
 
ATCC 19615  استرپتوکوک گروه A :   باسیتراسین =  S   و  R = SXT
 
۲۷۹۵۶  ATCC  استرپتوکوک گروه B :   باسیتراسین =  R   و  R = SXT
 
استرپتوکوک بتاهمولیتیک گروههای C   و F  یا G:   باسیتراسین  =  S    و  S= SXT
 
۸-  تداخلات:

  • این تست تنها باید برای تشخیص استرپتوکوک های بتاهمولیتیک انجام شود زیرا بعضی از استرپتوکوک های آلفاهمولیتیک ( مثل پنوموکوک ) به باسیتراسین حساسند.

کشت روی بلاد آگار باید کاملاً یکنواخت و به مقدار کافی انجام شود. تلقیح کم میکروارگانیسم روی بلادآگار باعث می شود استرپتوکوک non-A   به باسیتراسین حساس شود و نتیجه مثبت کاذب دهد.

برچسب ها

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن