دسته‌بندی نشدهعلوم آزمایشگاهیمطالب علمیمیکروبیولوژی

آزمایش حساسيت به باسيتراسين و SXT

آزمایش حساسيت به باسيتراسين و SXT
۱-  هدف:   
تشخيص استرپتوكوك بتاهموليتيك گروه A از ساير استرپتوكوك ها
 
۲-  اساس آزمايش:
استرپتوكوك بتاهموليتيك گروه A  به ديسك باسيتراسين ۰٫۰۴Uحساس ولي به تريمتوپريم ـ سولفامتوكسازول ( SXT )  ۱٫۲۵Ug  مقاوم است. استرپتوكوك بتاهموليتيك گروه B  به هر ۲ آنتي بيوتيك مقاوم است.
 
۳-  ويژگي هاي تست:
بيش از ۱۰%  سويه هاي گروه C  و  G  به باسيتراسين حساسند بنابراين اين تست جهت گروه A  چندان اختصاصي نيست. به همين دلیل، اين تست اغلب همراه با تست حساسيت به SXT انجام مي شود كه گروه هايC  و G  عموماً به آن ( SXT ) حساس بوده و گروه هاي A  و B  مقاومند.
 
۴- نمونه اوليه:
کشت ۲۴ – ۱۸ ساعته از باکتری مورد نظر
 
۵-  لوازم و ابزار مورد نیاز:
-بلاد آگار با خون گوسفند
-ديسك باسيتراسين ( U  ۰٫۰۴ )
-ديسكSXT
-پنس استريل
-سواب استريل
 
۶-  روش انجام كار:
كلني ايزوله استرپتوكوك بتاهموليتيك را در وسط يك پليت بلادآگار قرار داده و سپس با يك سواب يا لوپ استريل آن را بطور يكنواخت روي پليت كشت مي دهيم. يك ديسك باسيتراسين و يك ديسك SXT را روي ناحيه كشت داده شده، قرار می دهیم. بايد توجه نمود كه ديسك ها از همديگر فاصله داشته باشند. پليت را دراتوو۳۵ ۰C  قرار مي دهيم.
حساس =  عدم رشد در اطراف ديسك ها
مقاوم    =  رشد تا لبه ديسك ها
 
 
 
۷-  برنامه  QC:
 
ATCC 19615  استرپتوكوك گروه A :   باسيتراسين =  S   و  R = SXT
 
۲۷۹۵۶  ATCC  استرپتوكوك گروه B :   باسيتراسين =  R   و  R = SXT
 
استرپتوكوك بتاهموليتيك گروههاي C   و F  يا G:   باسيتراسين  =  S    و  S= SXT
 
۸-  تداخلات:

  • اين تست تنها بايد براي تشخيص استرپتوكوك هاي بتاهموليتيك انجام شود زيرا بعضي از استرپتوكوك هاي آلفاهموليتيك ( مثل پنوموكوك ) به باسيتراسين حساسند.
  • كشت روي بلاد آگار بايد كاملاً يكنواخت و به مقدار کافی انجام شود. تلقيح كم ميكروارگانيسم روي بلادآگار باعث مي شود استرپتوكوك non-A  به باسيتراسين حساس شود و نتيجه مثبت كاذب دهد.

 
 
 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن